سایت وحید رستمی

روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن و خوش بگذرون

در روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن و خوش بگذرون

می خواهم کمی بگردیم در دنیایی که در آن زندگی می کنیم.

چند وقتی است که دنیا با ما سر ناسازگاری برداشته، نگرانم، نگران همه چیز و همه کس! در روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن

با جدیدترین مطلب من یعنی سمانه صالحی در وب سایت رسمی وحید رستمی بانی همراه باشید.

روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن و خوش بگذرون
روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن و خوش بگذرون

عجیب غریب شده است همه چیز، انگار از سرزمینی ناشناخته پا بر روی زمین گذاشته ام.

امروز می خواهم کمی با شما در روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن درددل کنم.

به احتمال قوی می توانید اشتراکات زیادی با درددل های من و درددل های خودتان پیدا کنید!!

ما در زمانه ای زندگی می کنیم که همه چیزش باعث شگفتی ست…

مثلا در سالی که گذشت یک جستجوگر آماتور در کره جنوبی فسیلی ۱۱۳ میلیون ساله

از عنکبوتی با چشمان درخشان کشف کرد.

این نخستین تپتوم کشف شده در یک فسیل است.

تپتوم بخشی از مشیمیه چشم حیوانات است که نور تابیده شده را به شبکیه باز می‌تاباند.

این لایه در چشم جانورانی که در شب دید خوبی دارند، مثل گربه و گاو وجود دارد .

یا مورد بعدی یک بچه لاک پشت آلبینو که قلب آن بیرون از بدنش رشد کرده بود، برخلاف پیش بینی‌ها زنده ماند.

این خزنده کوچک که «هوپ» نام گرفته دارای شرایط نادری است که هنوز در علم دامپزشکی نامگذاری نشده است.

«مایک آکیلینا» صاحب این لاک پشت در خانه اش در نیوجرسی از حیوان مراقب می‌کند.

یا مثلا دانشمندان بزرگترین زنبور جهان را با طول بال ۶ سانتی متر در جنگل‌های یک جزیره اندونزی دوباره کشف کرده اند.

این زنبور آخرین بار در ۳۸ سال قبل دیده شده بود.

این زنبور بسیار بزرگ به اندازه انگشت شصت یک انسان و همچنین ۴ برابر زنبور عسل اروپایی است.

و کلی اتفاقات تعجب برانگیز دیگر…

اما شاید برای من این چیزها در روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن خیلی هم تفاوتی در زندگی ام نداشت.

در عوض خیلی چیزهای دیگری هستند که به کل بر تمام پیکره ی زندگی ام تاثیر گذاشته اند.

حالا که ویروس کرونا، جهان را در برگرفته و ذهن همه مردم دنیا را به خود مشغول کرده است .

فرصت خوبی شده برای جولان کسانی که همیشه از گرفتارها و دغدغه های مردم به نفع خودشان بهره برده اند.

عجیب است که در عصر تکنولوژی، مردم ایران هنوز باید نگران این باشند که مبادا شب بخوابند و صبح که بیدار شدند متوجه شوند،

خانه ای که تا دیروز می توانستند با پولی که به سختی پس اندازش کرده اند بخرند حالا می بایست یک مبلغی هم به آن اضافه کنند

تا بلکه بتوانند خانه ای اجاره کنند.

از آن بدتر اینکه در عصر حاضر، متاسفانه خیلی ها غم نان دارند، چه رسد به نیازهای دیگر آن هم در روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن

هر بار که به خرید مایحتاج خانه می روم گمان می کنم صدسالی خواب بوده ام و پس یک قرن بیدار شده ام که اینقدر همه چیز گران شده.

فکر کنید از ماست و شیر و لبنیات بگیر تا گوشت و مرغ و میوه و حبوبات و لباس و کلا همه چیز،

هر روز خدا گرانتر از دیروز می شود.

واقعا هیچ بنی بشری نمی توانست چنین خلاقانه بهای همه کالاهای مورد نیاز را روزانه بالا ببرد

و در آخر هم گناه می افتد بر سر اینکه ما تحریم هستیم.

البته این مایی که می گویند شامل قشر متوسط و ضعیف جامعه است

چرا که تحریم هیچ تاثیری بر زندگی قشرهای بالاتر نداشته.

البته نه که نداشته باشد، منتها تاثیراتش به شدت بر رونق زندگی آنها افزوده است.

رونق زندگی امثال من خیلی وقت است که خوابش برده و ما در زیر فشارهای اقتصادی کمرمان تا که چه عرض کنم کلا نابود شده است.

شاید عجیب باشد ولی در اوج جوانی بعد از یک خرید ساده ی ماست و تخم مرغ، از افزایش عجیب قیمت ها،

چنان فشارم بالا رفت که نزدیک بود وسط سوپر مارکت نقش زمین شوم.

گمان نکنید آدم خسیسی هستم، اما راستش به فکر کسانی افتادم که یقیقا با این قیمت ها،

شاید نان خالی هم بر سر سفره هایشان نباشد.

البته در مورد ویروس کرونا باسد بگویم ما حتما می توانیم شکستی دهیم اما تردید دارم بتوانیم غول گرانی را نابود کنیم.

حالا امروز ، روز جهانی تلخی ها رو فراموش کن و خوش بگذرون، است

اما واقعا نمی دانم چطور می شود تلخی های این روزهای زندگی را فراموش کرد؟

باید کمی فکر کنیم و خلاقیت به خرج دهیم، ببینیم چه چیزهایی ما را خوشحال می کند و  سر ذوق می آورد؟

درست است که تلخی ها زیاد شده اند، اما یقیقنا همه ی ما آدم ها می توانیم حداقل یک دلیل برای شاد بودنمان پیدا کنیم.

حتی اگر عمر آن شاد بودن کوتاه و ناچیز باشد.

به نظرم بیایید از خودمان شروع کنیم، بیایید حالا که همه چیز رنگ بی عدالتی گرفته حداقل خودمان با یکدیگر مهربان باشیم،

بیایید برای هم خاطره های خوش بسازیم.

بیایید آدم های فراموش نشدنی زندگی عزیزانمان باشیم و باور کنیم زندگی کوتاهتر از آن چیزی است که گمان می کنیم.

چشمانتان را ببیندید و تصور کنید تنها یک روز دیگر در این دنیا خواهید بود،

آن وقت اولین کاری که دوست دارید انجام دهید چیست؟

اولین کسی را که می خواهید ببینید کیست و دوست دارید آخرین کاری که انجام می دهید چه چیزی باشد؟

من خودم دوست دارم اولین کاری را که انجام می دهم در خاطر عزیزانم بماند

و اولین کسی را که می بینم یقیقا کسی است که وجودش برایم آرامش محض است

و دوست دارم آخرین کاری که انجام می دهم دلی را شاد کرده باشد،

در روز تلخی ها رو فراموش کن و خوش بگذرون، می خوام بگم که

بیایید تلخی های زندگی را حتی شده فقط برای امروز فراموش کنیم و خوش بگذرانیم

راستی شما بگویید که در این روزها چه چیزی بیشتر از همیشه شما را نگران کرده است؟

برایم بنویسید که تلخ ترین روز زندگیتان را چطور می توانید به خوشی بگذارنید؟؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در print

آیا حساب کاربری ندارید؟